Radioterapia
Radioterapię stosuje się zarówno przed, jak i po operacji. W zastosowaniu przed operacją, radioterapia służyć ma zatrzymaniu rozrostu guza. Zadaniem wspomagającej radioterapii, stosowanej po zabiegu operacyjnym, jest wyeliminowanie jakichkolwiek komórek raka pozostałych po operacji zarówno w tkankach piersi, jak i w tkance blizny. Radioterapia wykorzystująca promieniowanie jonizujące jest obecnie powszechnie stosowana po oszczędzających operacjach piersi, rozroście guzów złośliwych, przy zajęciu węzłów chłonnych, przy wznowach i przerzutach. Radioterapia stosowana jest miejscowo.
Zabiegi radioterapii rozpoczynają się po ok. 3 tygodniach po operacji, kiedy procesy gojenia się rany pooperacyjnej są już dobrze zaawansowane. Współcześnie całą terapię dzieli się na dużą liczbę zabiegów o małej dawce promieniowania. Trwać może ona nawet 5-6 tygodni i zawierać do pięciu sesji tygodniowo. W czasie terapii obszar ciała poddawany napromieniowaniu jest szczególnie wrażliwy i powinien być pielęgnowany jedynie za pomocą specjalistycznych pudrów leczniczych.
Obecnie zarówno dawka promieniowania, jak i obszar, który należy poddać promieniowaniu, określane są indywidualnie na podstawie tomografii komputerowej. Sprawia to, że prawdopodobieństwo efektów niepożądanych i powikłań takich, jak poparzenie, jest w dużym stopniu ograniczone.
Chemioterapia
Celem chemioterapii jest zahamowanie rozrostu komórek nowotworowych i poprzez zastosowanie czynników cytostatycznych doprowadzenie do ich zniszczenia. Te same czynniki cytostatyczne uniemożliwiają podział komórek nowotworowych oraz zapobiegają przerzutom. Chemioterapię stosuje się np. wówczas, kiedy inne formy terapii, jak radioterapia czy terapia hormonalna, okazały się niewystarczające i komórki nowotworowe ponownie rozprzestrzeniają się. Możliwe są skutki uboczne takiej terapii, polegające na wypadaniu włosów i nudnościach. Jednak mogą być one ograniczone przez indywidualny dobór kombinacji leków i ich dawki oraz podawanie leków przeciwwymiotnych.
Terapia hormonalna
Wiele spośród nowotworów piersi to nowotwory uwarunkowane hormonalnie, tzn. takie, których rozrost zależy od obecności hormonów żeńskich - w szczególności estrogenu i progesteronu. Po operacji pacjentka może otrzymywać terapię przeciwhormonalną w celu ograniczenia naturalnej produkcji hormonów przez organizm. Jednym z wariantów jest podawanie tzw. antyestrogenów. Lek taki przyczepia się do receptorów komórki nowotworowej zamiast estrogenu, uniemożliwiając w ten sposób rozrost komórki nowotworowej. Obecnie dostępnych jest wiele rodzajów preparatów do leczenia hormonalnego. Podawanie inhibitorów aromatazy (czyli blokerów estrogenu) powoduje blokowanie tworzenia się estrogenu. Wykorzystywany jest również progestagen (czyli związek o działaniu progesteronu), który ma również działanie antyestrogenowe.
Rodzaje rekonstrukcji piersi po mastektomii
Czynnikiem mającym coraz większe znaczenie po odjęciu piersi z powodu raka jest zewnętrzne wyrównanie powstałego defektu za pomocą protezy lub rekonstrukcji piersi. Działanie takie ma na celu nie tylko przywrócenie normalnego wyglądu zewnętrznego, ale również pomaga w integracji środowiskowej pacjentki z uwagi na efekt stabilizacji psychicznej. W przypadku pacjentki decydującej się na tę opcję, dostępnych jest kilka metod i technik rekonstrukcji. We wszystkich przypadkach jest niezwykle ważne, by decyzja o czasie i rodzaju zabiegu rekonstrukcji była uzgodniona zarówno z lekarzem rodzinnym, ginekologiem/onkologiem, chirurgiem, jak i samą pacjentką. Chirurg powinien mieć duże doświadczenie w zabiegach chirurgii estetycznej/plastycznej, jak również musi mieć opanowaną szeroką gamę technik i metod - po to, by mógł sobie skutecznie poradzić z każdą komplikacją, która mogłaby pojawić się w trakcie zabiegu.
